شناسنامه

Photobucket - Video and Image Hosting

 

٣١

شناسنامه‌ام خیس است
و ریشه‌ام از دریاچه‌ی خزر
                             آب می‌خورد.

                                                هفدهم جولای ٢٠٠٩، کوُل کالیفرنیا

٣٠

شناسنامه‌ام

تنهاترین ستاره‌ای‌ست

که بر پیشانی‌ی خزر

نوشته شده.

                        ٣٠ آوریل  ٫۲۰۰9  کُول کالیفرنیا 

٢٩

یک قطره اشک

                     بر شناسنامه‌‌ام

دریاست.

                        ۵ سپتامبر  ٫۲۰۰۸  روزویل کالیفرنیا 

 ۲۸

شناسنامه‌ی ۲۸‌ام حاصل دیداری‌ست دوباره با ( عمر چون خانه‌ی در کوفته‌ای‌ست - تا کی از ره برسد دربان‌اش) یک بیتی‌ای سروده‌ی هزار سال پیش‌ام وقتی که شانزده‌سالگی انتهای جهان بود. گاهی که دیروزها به سراغ آدم می‌آید و آن جوانک قدیمی را پیدا نمی‌کند حکایت‌ها می‌شود مثل این!.
.

خانه‌ام را به خاطر دارد

و می‌داند که کوبه‌ی خبر

........................  کجاست

یک‌بار هم

تا رخوت کشدار بیمارستان

                    همراه‌ام شد

شناسنامه‌ام اما

...................در دسترس نبود

وگر نه دربان خسته

به انتظار

.................  بی‌تابی می‌کرد

 

    ..................................... ۲۰ جولای ٫۲۰۰۸ روزویل کالیفرنیا 

  ۲۷

                                 تقدیم به شاعر همه‌ی لحظه‌ها اصغر واقدی

از آب‌های کوچک دریاچه
تا ساحل غروبی‌ی تو
با یک شناسنامه
                        می‌بالیم

                                               ۲۷ فوریه ۲۰۰۸روزویل کالیفرنیا
 

۲۶
چه کسی‌ست آن‌که
                   شلاق می‌زند بهار را
چه کسی‌ست آن‌که
           پشت به خانه ایستاده است
و شناسنامه‌ی باران را
سوراخ می‌کند
                                          ۹ سپتامبر ٫۲۰۰۷ روزویل کالیفرنیا

۲۵

چه فرقی می‌کند

این شناسنامه‌ی ماست 

که زیر پاهای باد لگدکوب می‌شود

                  تا درخت سر بالا بروید

                                        ۸ اگوست  ٫۲۰۰۷  روزویل کالیفرنیا  

۲۴

خاک را گل کنید

این رودخانه که آستین صبح را

                            خیس می‌کند

شناسنامه‌ی خواب‌های من‌ست

که آب را

تا رگ‌های باغ

                 سبز می‌زند

                                          ۸ اگوست  ٫۲۰۰۷  روزویل کالیفرنیا  

۲۳

کمی گلاب 

کمی بهار

شناسنامه‌ی سرزمین من

بسیار از پاییز

                        نوشته است!

                                          ۸ اگوست  ٫۲۰۰۷  روزویل کالیفرنیا  

۲۲

این‌جا چه می‌کند 

نام کوچکی که خط خورده است؟

شناسنامه‌ی رنگین ستاره

                      دور می‌شود

                                          ۸ اگوست  ٫۲۰۰۷  روزویل کالیفرنیا    

۲۱

ماه را

          سنگسار نمی‌کند

و خورشید را

             زیر دامن تاریک شب

                               نمی‌پوشاند

شناسنامه‌ی کوچک من

                    از جنس لبخنده‌های‌ دختران آفتاب

                                                                 است

                                        ۹ ژانویه  ٫۲۰۰۷  روزویل کالیفرنیا   

۲۰

                                شناسنامه‌ی بیستم پیشکش :نصرت رحمانی ٬ همشهری‌ی قدیمی‌ی باران

شناسنامه‌ای‌ قدیمی

کنار خواب آبی‌ی دریاچه٬

نصرت کجاست ؟!

رویای خیس جنگل خاموش را

                            کباب می‌کنند .

                                        ۳ ژانویه  ٫۲۰۰۷  روزویل کالیفرنیا 

                        شناسنامه‌ی نوزدهم پیشکش : غلامحسین نصیری‌پور ٬ شعر بلند لحظه‌های امروز 

۱۹

آبی شناسنامه‌ی باران است

آبی شناسنامه‌ی برف است

شناسنامه‌ی دریا

                                  خیس‌ست

شناسنامه‌ی آسمان‌ام اما

                                 آبی نمی‌زند .

                                         ۱ ژانویه  ٫۲۰۰۷  روزویل کالیفرنیا   

۱۸

تصویر شناسنامه‌ی توام

کوتاه‌تر از متوسط

بلندتر از اشتیاق آب

با موهایی از جنس شب

و نامی که از دوست داشتن می‌گوید

 

همزاد شاعران دربدرم

شعرم که اسم ترا

                       تکرار می‌کند.

                                         ۲۶ دسامبر ٫۲۰۰۶  روزویل کالیفرنیا  

۱۷

                                   شناسنامه‌ی هفدهم پیشکش :بیژن اسدی‌پور ٬ طراح لحظه‌های زخم

تو اما بلندترین قامت این خاکی

و دستان پر بارت

               تا پس‌کوچه‌های دور

                                    سبز است

نام‌ات آبی‌ست

و کلام‌ات تازه

شناسنامه‌ی بهاران در راهی.

                                         ۲۶ دسامبر ٫۲۰۰۶  روزویل کالیفرنیا  

 ۱۶

کلاغ‌های کوچک تنهایی

که بی‌شناسنامه می‌آیند

نام شاعران سیاهپوش را

                              خط می‌زنند .

                                         ۲۱ دسامبر ٫۲۰۰۶  روزویل کالیفرنیا  

 

۱۵

تا می‌زند ترانه

آیینه‌ی چهارقد نام‌ات

شناسنامه‌ی کوچه‌هایم

                     باطل نمی‌شود

                                         ۲۱ دسامبر ٫۲۰۰۶  روزویل کالیفرنیا  

۱۴

شناسنامه‌ام آبی‌ست

یعنی آسمان خانه‌ام

همزاد کوچک                      

                دریاچه خزر است

و در خلیج فارس

                      آب‌تنی می‌کند

                                         ۸ دسامبر ٫۲۰۰۶  روزویل کالیفرنیا  

۱۳

حغرافیای عشق

از قفس تا دیوار

از دار تا بار

شناسنامه‌ات را می‌گویم

                                         ۸ دسامبر ٫۲۰۰۶  روزویل کالیفرنیا  

۱۲

شکل شناسنامه‌ام

از چین نقطه‌چین تو

                می‌رسد سبز

سیب بی‌حوا

گناه مکرر عشق

                                         ۷ دسامبر ٫۲۰۰۶  روزویل کالیفرنیا  

۱۱

کوتاه‌ترین فاصله بین دو سکوت

سقوط درخت است

                    بر نطع خالی‌ی صبحگاه

و هلهله‌ی آتش

                  بر دیوار چند شناسنامه‌ی مشکوک

 

۱۰

از این دیوار تا آن دیوار

هزار هزار

شناسنامه‌ها

بی‌کار٬ بردار ٬ پروار

                                         ۲۲ نوامبر ٫۲۰۰۶  روزویل کالیفرنیا

۹

دیوارهای راه راه

خورشیدهای صبحگاه

و شناشنامه‌های سوراخ سوراخ

                                     آخ 

                                           آخ

                                        ۱۵ نوامبر ٫۲۰۰۶  روزویل کالیفرنیا

۸

گور جمعی‌ی ما

              گور جمعی از ما

                         با یک شناسنامه

                                     و یک سکوت مشترک

                                         ۸ نوامبر ٫۲۰۰۶  روزویل کالیفرنیا

۷

 باران تنگ     

      باران تنگ حوصله

یاران جنگ

              یاران بی‌دست و پا

ما بر فراز نام تو

                    شناسنامه‌ایم

از هر جهت

            نه بی‌جهت 

                                   ۸ نوامبر ٫۲۰۰۶  روزویل کالیفرنیا

 ۶

تاریخ تاریک

جغرافیا دیوار

شناسنامه آن‌سوی تاریک دیوار

                                        ۸ نوامبر ٫۲۰۰۶  روزویل کالیفرنیا 

۵

یک شناسنامه

یک آسمان باژگون

و من که با یک شماره

                    از تو جدا می‌شوم

                                         ۷نوامبر ٫۲۰۰۶  روزویل کالیفرنیا 

 ۴

من در تو آغاز می‌شوم

یعنی شناسنامه‌ی بارانی‌های توام

وقتی که به بهانه‌ی بهار

می‌بارد بر تو دار

                                         ۵ نوامبر ٫۲۰۰۶  روزویل کالیفرنیا  

 ۳ 

ما را در یک شناسنامه دفن می‌کنند

من در شناسنامه‌ی تو

                                خوانده می‌شوم 

                                        ۵ نوامبر ٫۲۰۰۶  روزویل کالیفرنیا 

  ۲

نامی دندانه‌دار

هویت شناسنامه‌ام را

                         می‌جود

                                          ۴ نوامبر ٫۲۰۰۶  روزویل کالیفرنیا

 

 ۱     

آن‌قدرشناسنامه‌ام

که مرگ همه‌ی کودکان کال

        در تاریک ذهن صفحاتم

                                 به ثبت رسیده است

                                       ۳نوامبر ٫۲۰۰۶  روزویل کالیفرنیا

از حبیب شوکتی  منتشر شد: 

الف مثل باران 

نوشته : حبیب شوکتی در ساعت ۱۱:۱٧ ‎ب.ظروز۱۳۸٦/٥/۱٧


با بامداد ۲

با بامداد ۲

با سپاس مجدد از دفتر هنر ٬ همراه با بریده‌های کوتاه دیگری از اشعار بامداد همیشه‌ی شعر امروز ایران عکس‌هایی از او را برای پاس‌داشت خاطره‌ی مهربان‌اش در این رایانه برای علاقمندان می‌آوریم .

                                                                                          ح . ش

 آن که می‌گوید دوستت دارم

دل اندوهگین شبی‌ست

که مهتابش را می‌جوید

ای کاش عشق را

زبان سخن بود

 

از :‌ عاشقانه-ترانه‌های کوچک غربت

*

 

*

*

   

*احمد شاملو همراه با نصرت رحمانی

*

*

*

*

ای کاش آب بودم

گر می‌شد آن باشی که خود خواهی

آدمی بودن

حسرتا!

مشکلی‌ست در مرز ناممکن

نمی‌بینی؟

 

 

 

از: ایکاش آب بودم-مدایح بی‌صله

 

 

*

 

*

*

اا

محمود دولت‌آبادی-احمد شاملو و مهدی اخوان لنگرودی

نوشته : حبیب شوکتی در ساعت ٧:۱٠ ‎ب.ظروز۱۳۸٦/٥/۱٠


من

من

*

برای آن مرد

    که دستان‌اش

                زیر چانه‌اش

                            می‌خمد

                                       نمی‌نویسم

برای آن دخترک

               که سنگسار می‌شود

                                      نمی‌میرم

به آن کودک پیر

                که پرپریده

                                   نمی‌اندیشم

تصویر باد را از چهره‌ی خواب

                                  نشسته‌اند

تا صدای سرد بید

                              دیده شود

                                       ۱۹ جولای ٫۲۰۰۷  روزویل کالیفرنیا  

نوشته : حبیب شوکتی در ساعت ٧:۱٥ ‎ب.ظروز۱۳۸٦/٥/٤


مصاحبه با بيژن اسدی‌پور

مصاحبه با بیژن

                              (مصاحبه با بیژن اسدی‌پور توسط فیروزه خطیبی

                   

          طرح از : اسماعیل میرمظفری                                                                                                                                  

در ارتباط با کتاب دورییات اثر تازه منتشر شده‌ی هنرمند متعهد و پر‌کار وطن‌مان بیژن اسدی‌پور که به قول خودش به امریکا سنگ‌ قلاب شده‌است خانم فیروزه‌ خطیبی از رادیو بیست و چهار ساعته‌ی فردا مصاحبه‌ای با وی انجام داده که علاقمندان آثارش می‌توانند برای شنیدن متن کامل این گفت و گو روی نشانی‌ی زیر کلیک نمایند .

                                                                                                   ح . ش

                Gap Bijan ba Firozeh.mp3

                                                                                                 

                                                                   

نوشته : حبیب شوکتی در ساعت ۱۱:۱٠ ‎ب.ظروز۱۳۸٦/٤/٢٤


با بامداد

با بامداد

با یاد روشن شاملوی عزیز و سپاس فراوان از دفتر هنر برای گذاشتن این عکس‌ها در اختیار رسانه ٬ همراه با بریده‌هایی کوتاه از بعضی اشعار بامداد همیشه‌ی شعر امروز ایران آن‌ها را در نوبت‌های مختلف در این رایانه برای علاقمندان می‌آوریم .

                                                                                                               ح . ش

 

سلاخی
می‌گريست

به قناری کوچکی
دل باخته بود.

 

 

 

از :‌ دفتر مدایحه بی‌صله

 *

  *

*

ککار: بیژن اسدی‌پور

 

*

*

*

* 

*

 دوست داشتن ...  

*

*

* 

دوست داشتن جقه

وقتی با آن غبار بسترند

و کلاهخود

وقتی که در آن دسنمال بشویند

*

*

*

از : شکوفه‌ی سرخ یک پیراهن- قطعنامه

*

*

*

 

*

ککار:عباس صفاریک

*

 

نوشته : حبیب شوکتی در ساعت ٢:۳۳ ‎ب.ظروز۱۳۸٦/٤/٢٤


ارزيابی‌ی دو واقعه‌ی فرهنگی

مقاله‌ی زیر را دوستی هنرمند در اختیار رسانه قرار داده‌اند که ضمن تشکر از ایشان ناچارم برای احترام به خواست او از آوردن نام‌شان خوداری کنم . این مقاله توسط نویسنده‌ی آگاه ایرج طبیب‌نیا نوشته شده که به علت برخوردهای پیش آمده و بعضی اشاره‌ها و رفتارها که که در این برخوردها حادث شد و می‌تواند پاسخ‌گوی بسیاری سوآت در باب شخصیت‌های هنری و ادبی کشور ما باشد و نیز اهمیت جانبی‌ی موضوع ٬ آن را در اختیار خوانندگان قرار می‌دهیم .

                                                                                                          ح . ش

نوشته : حبیب شوکتی در ساعت ۱٢:٢٩ ‎ب.ظروز۱۳۸٦/٤/٢٤


معرفی‌ی دوری‌يات

طنزهای بیژن اسدی‌پور (کتاب دوری‌یات منتشر شد)

دورییات آخرین کتاب بیژن اسدی‌پور در روزهای پایانی‌ی بهار امسال منتشر شد . همانطور که  بیژن در فهرست کتاب می‌نویسد دورییات در چهار بخش : مقدمه در ۹ صفحه ٬ تصویر فکاهه و طنز ایران در ۳۳ صفحه ٬ دورییات در ۱۲۹ صفحه ٬ و بخش نامه‌ها ٬ آمده که در این‌جا به معرفی‌ی خلاصه‌ی بخش‌های چهارگانه‌ی این کتاب می‌پردازیم .

بخش مقدمه‌ که در صفحات رنگی می‌باشد از قسمت الف: سرگذشت واژه‌های فارسی نوشته‌ی محمد کریم‌زاده می‌باشد که در آن نویسنده به تحقیق و تفحص در باره‌ی واژه و چگونگی‌ی ایجاد و تکوین آن و همچنین واژه‌های به قول وی (ساخت بیژن) مثل دوریات ٬ اشکخند ٬ خط‌نگاری و کلی‌یات و به خواستگاه و ضرورت آن‌ها می‌پردازد . قسمت ب:  فرهنگ اسامی مستعار شامل ۲۰۰۰ نام مستعار فکاهه نویسان و طنزپردازان از زمان عبید زاکانی تا عصر حاضر است که بیژن بسیاری از آن‌ها را برای  اولین بار در این‌جا معرفی می‌کند . این قسمت به تنهایی می‌تواند سند موثقی برای علاقمندان طنز و فکاهه ایران برای مراجعه و استفاده مبدأ در آینده قرار بگیرد .  

بخش تصویر فکاهه و طنز ایران شامل عکس بسیاری از نویسندگان در این زمینه‌ی‌ ادبی از عبید زاکانی تا امروز ایران می‌شود که غالب این تصاویر برای نخستین بار و تنها در این کتاب می‌آید . در جای جای این صفحات که از کاغذ گلاسه استفاده شده طرح‌های رنگی کار مشترک بیژن اسدی‌پور  و پرویز شاپور آمده است که هیچگاه و در هیچ نشریه‌ای چاپ نشده است .  

دورییات بخش اصلی‌ی این کتاب می‌باشد که بیژن اسدی‌پور به بهانه‌ی چاپ آن طبق عادت خوش دیرینه‌اش که در دیگر کتاب‌های‌اش هم دیده‌ایم به خاطر هنری که به آن عشق می‌ورزد به معرفی‌ی و یاد کسانی می‌پردازد که یاد بی‌شماری از آنان به عمد به فراموشی سپرده شده است . این بخش شامل ۱۶ طنز نوشته شده در خارج از ایران می‌باشد که عنوان کتاب از این‌ نوشته‌ها گرفته شده است . برای هر یک از این طنزها طرح سیاه و سفید تازه‌ای توسط بیژن اسدی‌پور  زده شده که قبلآ در جایی دیده نشده است .

بخش پایانی‌ی کتاب به ۱۱ نامه اختصاص داده شده که ۵ نامه آن از پرویز شاپور و ۵ نامه دیگر از عمران صلاحی دوستان سالیان بیژن که به روایت کیخسرو بهروزی سه تفنگدار طنز ایران خوانده شده‌ و هستند و نامه‌ی آخر از بیژن اسدی‌پور به عمران صلاحی می‌باشد که یک‌بار هم آن را در این رایانه دیده‌اید ٬ مطالعه‌ی آن‌ها را که خواندنی‌اند توصیه می‌کنم .

 برای سفارش این کتاب و دیگر کارهای بیژن اسدی‌پور روی دفتر هنر-بيژن اسدی‌پور را کلیک کنید .

                                                                                                ح .ش 

نوشته : حبیب شوکتی در ساعت ٧:٠٢ ‎ب.ظروز۱۳۸٦/٤/۱٠


نفرتم را بر يخ می‌نويسم - مارکز

نامه‌ی نویسنده‌ی بزرگ امریکای لاتین گابریل گارسیا مارکز را دوست عزیز و هنرمندمان بهمن آزادی در اختیار رسانه گذاشته‌اند که در این‌جا از ایشان تشکر می‌کنم .  

                                                                                                      ح . ش

نوشته : حبیب شوکتی در ساعت ٥:۱٢ ‎ب.ظروز۱۳۸٦/٤/۱٠


باد

باد

آب از سرت که گذشت 

فرصت خوبی خواهی داشت

که با خودت کنار بیایی 

پشت هیچ چراغ قرمزی توقف نکنی

به سیم آخر بزنی 

یا اصلآ به هیچ ‌سیمی نزنی . 

خواب‌های سال‌های‌ات

که توی دل‌ات کپک زده‌اند را 

در هوای آزاد 

                   پهن کنی

و گوش‌ات بدهکار نباشد

چه کسی خواب‌نما شده است

آب از سرت که گذشت

آبی خواهی شد

و مثل همه‌ی ماهی‌های آزاد

کفش‌های‌ات آویزان خواهد بود

و پا برهنه تا فردا خواهی دوید!

آب ازسرت که گذشت

می‌شود خالی شد

                                        جون ٫۲۰۰۷  روزویل کالیفرنیا 

نوشته : حبیب شوکتی در ساعت ٢:٢٧ ‎ب.ظروز۱۳۸٦/٤/۳


صدايم کن

صدايم کن                                                                               

                                                                                    با یاد شاعر ِ رویایی

ْصدایم کن

من از معاشرت دو قفس‌

                                     می‌آیمْ  *

چشمی بر پیشانی‌ام بکار

تا کار و بار شعر

                         روشن شود

قلاب بر لبان خاموشی‌ام بزن

تا از سمت هزاران

                        خوانده شوم

تا چند چشم بر قناری می‌زنی

که نه چشم دیده می‌شود

                                            و نه فناری خوانده

این پنجشنبه خالی‌ترم

کوتاه‌تر از آخرین چهارشنبه‌ی خوشبختی

که بر باغ و باد آویخت

تا هم پنجشنبه بسوزد

و هم خوشبختی تار بزند!

فردا که می‌گذشت

ترا ترانه نخواند

و آن‌قدر خشکید

                             که پرپر شدیم

پر شدم

تا پرواز شوی

و از صدای دو گلوی تازه

                                   آواز

تو از تقاطع دو چشم

                                    می‌آمدی

از : یداله رویایی    

                                                 ۲۰ جولای ٫۲۰۰۶  روزویل کالیفرنیا  

نوشته : حبیب شوکتی در ساعت ۸:۳۸ ‎ق.ظروز۱۳۸٦/٤/٢